Τετάρτη, 4 Αυγούστου 2010

Francis Bacon 1909 – 1992

'Μπορείς να πεις ότι ζω σε μια επιχρυσωμένη αθλιότητα'
Study after Velázquez's Portrait of Pope Innocent X , 1953
Αγγλο-ιρλανδός ζωγράφος γνωστός για, τις τολμηρά λιτές, γραφικές και συχνά βασανιστικές εικόνες του. Η ζωγραφική του, αφηρημένο στοιχείο του Μπέικον, εμφανίζεται συνήθως απομονώνοντας σε γυαλί ή χάλυβα γεωμετρικές κλωβούς που καταλογίζονται κατ' αποκοπήν, ακαθόριστου υπόβαθρου. Άρχισε τη ζωγραφική κατά τη διάρκεια της πρόωρης δεκαετίας του '20. Εργάστηκε μόνο σποραδικά μέχρι τα μέσα του '30. Πριν κέρδιζε τη διαβίωσή του ως διακοσμητής, σχεδιαστής επίπλων και χαλιών. Αργότερα, παραδέχθηκε ότι η καριέρα του καθυστέρησε, επειδή είχε περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα ψάχνοντας για ένα θέμα το οποίο να διατηρήσει το ενδιαφέρον του. Η σημαντική ανακάλυψή του ήρθε το 1944 με το τρίπτυχο του Τρεις Μελέτες για Αριθμητικά στοιχεία στη βάση μιας Σταύρωσης. Ήταν αυτό το έργο, οι κεφαλές του και τα στοιχεία από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960 που σφράγισαν τη φήμη του ως ιδιαίτερα ζοφερή, παγκοσμίως γνωστή, ως χρονικογράφος της ανθρώπινης κατάστασης.
Από μέσα του 1960, ο Μπέικον παράγει κυρίως πορτρέτα φίλων. Έχει πει πολλές φορές στις συνεντεύξεις πως είδε τις εικόνες "στη" σειρά, και η καλλιτεχνική παραγωγή του, πολλές φορές επικεντρώνεται σε θέματα όπως η σταύρωσή του, οι παπικές κεφαλές, και αργότερα τρίπτυχα από σειρές κεφαλών. Ξεκίνησε, από την ζωγραφική σε παραλλαγές της Σταύρωσης και στη συνέχεια επικεντρώθηκε στο μισό ανθρώπινο, από τραγελαφικές κεφαλές, φαίνεται αυτό το 1949 στη σειρά "Αρχηγοί σε ένα δωμάτιο". Μετά την αυτοκτονία του εραστή του (1971) Γεωργίου του Dyer, η τέχνη του Μπέικον έγινε πιο προσωπική, εσωστρεφής και βρέθηκε αντιμέτωπη με τα θέματα και τα μοτίβα του θανάτου. Το αποκορύφωμα αυτής ήρθε με μελέτη του 1982 "για-Portrait" Self, καθώς και το αριστούργημα Μελέτη για Self Portrait-Τρίπτυχο, 1985-86. Παρά τη φαινομενικά υπαρξιστική του άποψη για τη ζωή, ο Μπέικον φάνηκε να είναι ένας bon viveur, τρώει τη ζωή του, με κατανάλωση αλκοόλ και τυχερά παιχνίδια στο Λονδίνο Soho με Λούσιαν Φρόιντ, John Deakin, Daniel Farson, Patrick Swift, Jeffrey Bernard, Muriel Belcher και Henrietta Moraes, μεταξύ άλλων. Μετά από το θάνατο του Dyer διαχώριστηκε από αυτόν τον κύκλο και ασχολείται με το εμπόριο και εχει μια πλατωνική σχέση με την κληρονόμο του Τζον Έντουαρντς.
Μετά το θάνατό του, η φήμη του Μπέικον αυξάνεται σταθερά. Η Μάργκαρετ Θάτσερ τον έκανε γνωστό με την ονομασία "ο άνθρωπος που ζωγραφίζει τις φρικτές εικόνες». Μετά το θάνατό του, μια σειρά από σκίτσα, έχουν προκύψει, που δεν έχουν ακόμη αναγνωρισθεί από την αγορά έργων τέχνης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η καταστροφή μεγάλων έργων (υποτίθεται), συμπεριλαμβανομένων των Παπών από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 και τους αρχηγούς από τη δεκαετία του 1960, εμφανίστηκαν στην αγορά της τέχνης.
Ο Φράνσις Μπέικον γεννήθηκε στο Δουβλίνο, 63 Lower Baggot Street, από γονείς βρετανικής καταγωγής. Πλοίαρχος Anthony Edward Mortimer ("Eddy») ο πατέρας Μπέικον, ήταν βετεράνος πολέμου. Η Χριστίνα Winifred "Winnie" Firth, η μητέρα του, ήταν κληρονόμος Sheffield σε ανθρακωρυχεία χάλυβα. Πιστεύεται ότι ο πατέρας του ήταν άμεσος απόγονος του Sir Nicholas Bacon, ετεροθαλής αδελφός του Sir Francis Bacon, πολιτικός άνδρας ελισαβετιανής καταγωγής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος. Ο Μπέικον σπανίως συζητούσε για τις επιφανείς ρίζες του, προτιμώντας να περιγράφει τον εαυτό του ως απόβλητο, προορίζομενο να χαράξει ένα δικό του δρόμο στον κόσμο. Ο Μπέικον είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό τον Harley, δύο νεότερες αδερφές, την Ianthe και Winifred, και έναν μικρότερο αδερφό, τον Εδουάρδο. Ανατράφηκε από την νταντά της οικογένειας, μια Cornish γυναίκα που ονομάστηκε Τζέσι Lightfoot. Ένα ασθενικό παιδί με άσθμα και βίαιη αλλεργία στα σκυλιά και τα άλογα, στον Μπέικον δόθηκε συχνά μορφίνη. Η οικογένεια άλλαζε συχνά σπίτια, μεταξύ Ιρλανδίας και Αγγλίας αρκετές φορές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, που οδηγεί σε ένα αίσθημα εκτόπισης που θα μείνει στον καλλιτέχνη, σε όλη τη ζωή του.
Κατά την επιστροφή του στην Ιρλανδία μετά το Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Μπέικον είχε σταλθεί να ζήσει για ένα διάστημα με τη γιαγιά του, στην Κομητεία Laois. Αν και ο Francis ήταν ένα ντροπαλό παιδί, του άρεσε να ντύνεται με θηλυπρεπή τρόπο, που συχνά εξόργιζε τον πατέρα του και δημιούργουσε μια απόσταση μεταξύ τους.
Το 1924 οι γονείς του μετακόμισαν στο Gloucestershire, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με Herefordshire. Ο Francis πέρασε δεκαοκτώ μήνες στη Σχολή Dean Close. Αυτό ήταν το μόνο πινέλο του με επίσημη εκπαίδευση, όμως παραιτήθηκε του σχολείου προτού αποβληθεί. Είχε ντυθεί με φόρεμα φανταχτερό στο σπίτι της οικογένειας Firth του Cavendish Hall, Suffolk, ο Francis ντύθηκε κώνος με μια καλλιέργεια Eton, beaded φόρεμα, κραγιόν,ψηλά τακούνια, και μια μακριά πίπα. Το 1926 η οικογένεια μετακόμισε πίσω στην Ιρλανδία στο Straffan Lodge. Αργότερα εκείνο το έτος, ο Francis εξορίστηκε από το Straffan Lodge μετά από ένα επεισόδιο στο οποίο ο πατέρας του τον βρήκε να θαυμάζει τον εαυτό του μπροστά από ένα μεγάλο καθρέφτη, προβάροντας εσώρουχα της μητέρας του.
Ο Μπέικον πέρασε το φθινόπωρο και το χειμώνα του 1926 στο Λονδίνο, με τη βοήθεια του επιδόματος της εβδομάδας £ 3 από το ταμείο της μητέρας του και ζει με το ένστικτό του, απλώς «παρασύρεται» από την ανάγνωση του Νίτσε. Όταν έσπασε, ο Μπέικον διαπίστωσε ότι μέσω μικροκλοπών, θα μπορούσε να συμπληρώσει το εισόδημά του και προσπάθησε για λίγο να βάλει το χέρι του στο εσωτερικό των υπηρεσιών, αλλά παρόλο που απολάμβανε το μαγείρεμα, γρήγορα βαρέθηκε και παραιτήθηκε. Απολύθηκε από τη θέση τηλεφωνητή σε ένα κατάστημα πώλησης γυναικειών ρούχων στην Πολωνία Street, Soho, μετά τη σύνταξη επιστολής δηλητήριο στον ιδιοκτήτη.
Στις αρχές της άνοιξης του 1927, ο Μπέικον μαζί με τον Harcourt-Smith πέρασαν στο Βερολίνο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, όπου έμειναν μαζί στο Hotel Adlon. Είναι πιθανό ότι Bacon είδε Fritz Lang 's στο Metropolis στη διάρκεια αυτού του χρόνου. Ο Μπέικον πέρασε δύο μήνες στο Βερολίνο, αν και ο Harcourt-Smith τον άφησε - «Σύντομα βαρέθηκε μαζί μου, φυσικά, και πήγε με μια γυναίκα ... Εγώ δεν ήξερα πραγματικά τι να κάνω και καθώς είχα καταφέρει να διατηρήσω ένα μέρος των χρημάτων και αποφάσισα να πάω στο Παρίσι. Συνάντησα την Yvonne Bocquentin, πιανίστρια, στα εγκαίνια της έκθεσης Aware of . Έχοντας επίγνωση της ανάγκης να μάθει γαλλικά, 0 Μπέικον έζησε για τρεις μήνες με την κυρία Bocquentin και την οικογένειά της στο σπίτι τους κοντά στο Chantilly. Στο Château de Chantilly (Musée Κοντέ) είδε τον Nicolas Poussin 's σφαγή αθώων, μια ζωγραφική που αναφέρεται συχνά στο έργο του αργότερα. Στο Chantilly, πήγε σε μια έκθεση που ήταν σε μεγάλο βαθμό να τον εμπνεύσει και να αρχίσει την ζωγραφική. Η επίσκεψή του σε μια έκθεση 1927 για 106 σχέδια του Πικάσο στην Galerie Paul Rosenberg, Παρίσι, ξύπνησε το καλλιτεχνικό του ενδιαφέρον και πήρε πολλές φορές το τρένο για το Παρίσι (πέντε ή περισσότερες φορές την εβδομάδα) για να δεί παραστάσεις και εκθέσεις τέχνης. Ο Μπέικον είδε Abel Gance, σιωπηλή επική ταινία Napoléon στην Όπερα, όταν έκανε πρεμιέρα τον Απρίλιο του 1927. Από το φθινόπωρο του 1927, ο Μπέικον έμεινε στο Hôtel Delambre στο Montparnasse.
Ο Μπέικον επέστρεψε στο Λονδίνο στα τέλη του 1928 ή τις αρχές του 1929, και άρχισε να εργάζεται ως διακοσμητής εσωτερικών χώρων. Πήρε ένα στούντιο μετατρέποντας το σε γκαράζ , 17 Queensberry Mews West, South Kensington, και από κοινού στον πάνω όροφο με τον Eric Alden (ο οποίος επρόκειτο αργότερα να γίνει ο πρώτος του συλλέκτης) και τον Τζέσι Lightfoot. Ήταν φίλος του Geoffrey Gilbey, ανταποκριτής για την εφημερίδα Daily Express και για ένα διάστημα εργάστηκε ως γραμματέας του Gilbey. Ο Cooper βοήθησε στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων του Μπέικον, ως σχεδιαστή επίπλων και εσωτερικών χώρων. Ο Cooper ανέθεσε επίσης ένα γραφείο στον Μπέικον στο θωρηκτό γκρι, αυτό το διάστημα.
Το 1929 γνώρισε τον Eric Hall στο Bath Club, Dover Street, όπου ο Bacon εργαζόταν στο τηλεφωνικό κέντρο. Ο Hall ήταν εραστής του Μπέικον, σε μία συχνά βασανιστική σχέση. Το χειμώνα του 1929, Queensberry Mews, ήταν τα έπιπλα του Μπέικον χαλιά και άλλα (μια κουβέρτα, αγοράστηκε από τον Hall), Βαμμένη οθόνη (c.1929-1930) και Υδατογραφία (1929), (και οι δύο αγοράστηκαν από τον Eric Alden). Η Υδατογραφία (1929), φαίνεται να έχει εξελιχθεί από τα σχέδιά του, που με τη σειρά τους επηρεάζονται από τα έργα ζωγραφικής και τις ταπισερί του Jean Lurçat. Η Sydney Butler (κόρη του Σαμουήλ Courtauld) και η συζύγος του Rab Butler παρήγγειλαν ένα ποτήρι επιτραπέζιου χάλυβα και μια σειρά κοπράνων για την τραπεζαρία της Smith Square, δημοσιεύθηκε στο τεύχος του περιοδικού στούντιο, σε μια σελίδα με τίτλο '1930 κοιτάξτε τη βρετανική Διακόσμηση', καθώς επίσης ένα μεγάλο καθρέφτη, μερικά χαλιά και ατσάλινους σωλήνες και τα έπιπλα από γυαλί επηρεάζοντας σημαντικά το International Style , τον Marcel Breuer , τον Le Corbusier / Charlotte Perriand και Eileen Gray .
Ένα δραματικό πορτρέτο στούντιο Μπέικον από Helmar Lerski, Ελβετός φωτογράφος και κινηματογραφιστής, χρονολογείται πιθανότατα από την επίσκεψη αυτή. Ο Μπέικον αργότερα είχε πει στον Stephen Spender ότι είχε εντυπωσιαστεί πολύ από το έργο του φωτογράφου ο οποίος είχε παράξει εντυπωσιακά αποτελέσματα χρησιμοποιώντας κάτοπτρα και το φυσικό φως που φιλτράρεται μέσα από οθόνες, αλλά ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί το όνομα του καλλιτέχνη του Maistre του κύκλου De. Περιλαμβάνονται επίσης Graham Sutherland, Henry Moore, Patrick White και Douglas Cooper. Μια δεύτερη έκθεση πραγματοποιήθηκε μεταξύ 4 - 22 Νοέμβριου στο 17 Queensberry Mews. Παράλληλα με τον de Maistre και Jean Sheppeard, ο Μπέικον έδειξε τέσσερις πίνακες και μία εκτύπωση. Γκουάς (1929) μπορεί να είναι το κομμάτι με τον τίτλο ως ένα τούβλο στον τοίχο χέρι-list. Ζωγραφική (1929-1930) (ίσως το έργο που αναγράφεται ως Tree by the Sea ) είναι η πρώτη επιζούσα ελαιογραφία του Μπέικον. Τα δύο άλλα έργα (Αυτοπροσωπογραφία και δύο αδέλφια) και εκτύπωση (Dark παιδιών σε μια έκδοση τριών) έχουν πλέον χαθεί.
Ο Μπέικον εγκατέλειψε το Queensberry Mews στούντιο το 1931, με κοινό πιθανώς στούντιο με τον Roy de Maistre, περίπου 1931/1932 στο Carlyle Studios, (ακριβώς έξω από το Kings Road), στο Chelsea. Πορτρέτο (1932) και Portrait (c.1931-1932) (το τελευταίο αγόρασε η Diana Watson ) και οι δύο δείχνουν έναν γύρο-που αντιμετωπίζουν τη νεολαία με άρρωστο δέρμα (βαμμένο μετά Bacon είδε Ίψεν s ' Ghosts ), και από μια σύντομη παραμονή σε ένα στούντιο στη Fulham Road. Το 1932, στον Μπέικον ανατέθηκε από την Γκλάντις MacDermot, μια ιρλανδή γυναίκα που είχε ζήσει στην Αυστραλία, να επανασχεδιάσει μεγάλο μέρος της διακόσμησης και τα έπιπλα της, κατ 'αποκοπή στο 98 της Ridgmount Gardens στο Bloomsbury.
Ο Μπέικον επισκέφθηκε το Παρίσι το 1935, είχε φλεβοκομβική από την παιδική του ηλικία και είχε υποβληθεί σε εγχείρηση στο στόμα του, την δεκαετία του 1930. Είδε Eisenstein 's, Θωρηκτό Ποτέμκιν το 1935 και η σκηνή της νοσοκόμας για την Οδησσό, γίνεται σημαντικό θέμα στους πίνακές του. Με γωνιακή τομή, η εικόνα που Eisenstein συχνά σε συνδυασμό με την πυκνή κόκκινη παλέτα του τόμου που πρόσφατα αγόρασε η ιατρική σχολή.
Το χειμώνα του 1935-6, ο Roland Penrose και ο Herbert Read , κάνοντας μια πρώτη επιλογή για τη Διεθνή Έκθεση Σουρεαλιστών (η οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στο Λονδίνο από τις 11 Ιούνιος με 4 Ιούλιος, 1936), επισκέφθηκαν το στούντιο του, στο Βασιλικό Νοσοκομείο 71 Road, Chelsea , διαπίστωσαν, τρεις ή τέσσερις μεγάλους πίνακες -των οποίων ο ένας με το ρολόι του παππού, αλλά βρήκαν τη δουλειά του "αρκετά σουρεαλιστική για να συμπεριληφθεί στην έκθεση. Ο Μπέικον υποστήριξε ότι 0 Penrose είχε πει: κ. Μπέικον, δεν συνειδητοποιείτε ότι πολλά έχουν συμβεί στη ζωγραφική από το ιμπρεσιονιστές; Ο Μπέικον μεταφέρθηκε από 71 Royal Hospital Road στον τελευταίο όροφο του 1 Glebe Place, Τσέλσι, ο Eric Hall είχε νοικιάσει στο Patrick White και είχαν μετακομίσει στο Λονδίνο, σε ένα μικρό διαμέρισμα στην Ebury Street, το 1936, και, σε συνάντηση στο ισόγειο στούντιο του εκεί, γρήγορα έπεσε ερωτευμένος μαζί του. Το επόμενο έτος, κινήθηκε προς την κορυφή δύο ορόφων του κτιρίου, όπου ο de Maistre είχε πλέον το στούντιό του, ανέθεσε στη Μπέικον -ο οποίος ήταν από τώρα ένα φίλος, ένα γραφείο (με ευρεία συρτάρια και ένα κόκκινο top λινοτάπητα), αγόρασε επίσης το από γυαλί και ατσάλι τραπέζι από Rab και Σίδνεϊ Butler.
Τον Ιανουάριο του 1937, στο Thomas Agnew και Υιοί , 43 Old Bond Street, London, ο Μπέικον ήταν σε ομαδική έκθεση, Young British Ζωγράφων, στην οποία συμμετείχαν ο Graham Sutherland , Victor Pasmore, Roy de Maistre, Eric Hall και η Jerry Agnew, που διοργάνωσε το σόου. Η Agnew ήταν τότε γνωστή για τις επιδείξεις της Old Master ζωγραφικής. Τέσσερα έργα του Μπέικον εμφανίζονται: Τα στοιχεία μέσα σε έναν κήπο (1936), που αγοράζονται από Diana Watson Abstraction, αφαίρεση από το Έντυπο του Ανθρώπου -που είναι γνωστό από φωτογραφίες περιοδικών (που προεικονίζει Τρεις Μελέτες για Αριθμητικά στοιχεία στη βάση μιας Σταύρωσης, 1944) ποικιλοτρόπως με τρίποδη δομή (Abstraction), απογυμνωμένα δόντια (Abstraction από το έντυπο του Ανθρώπου), καθώς και δύο βιομορφικά σε καθιστη μορφή που έχουν χαθει εντελως.
Η σκόνη όταν βομβαρδίστηκε το Λονδίνο επιδεινώνει το άσθμα του. Έτσι, στο απόγειο της η Blitz, Eric Hall νοίκιασε ένα εξοχικό σπίτι για τον Μπέικον. Ένας πρόγονος, βιομορφική μορφή, κεντρικού πάνελ, τριών μελετών για Αριθμητικά στοιχεία -Βάσης της Σταύρωσης (1944), μιας σύνθεσης που είχε προταθεί (με φωτογραφία του Χίτλερ σε ένα αυτοκίνητο), να πάρει μέρος σε ένα από τα ράλι της Νυρεμβέργης.
Η Graham Sutherland είδε τη Ζωγραφική (1946) στο Cromwell Place στούντιο, και παρότρυνε την Erica Brausen, της Πινακοθήκης Redfern, να πάει να δει τη ζωγραφική του και να αγοράσει. Η Brausen έγραψε στον Μπέικον αρκετές φορές, και επισκέφθηκε το στούντιό του στις αρχές του φθινοπώρου 1946 και αμέσως αγόρασε έργο του για £ 200. Η Ζωγραφική παρουσιάστηκε σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, μεταξύ άλλων στο βρετανικό τμήμα της Διεθνούς Έκθεσης d'arte moderne (Νοέμβριος 18 έως Δεκέμβριος 28, 1946) , για τις οποίες Μπέικον ταξίδεψε στο Παρίσι.)
Μέσα σε ένα δεκαπενθήμερο από την πώληση της Ζωγραφικής (1946) του Ανόβερου Gallery, με τα έσοδα, ο Μπέικον πήγε από το Λονδίνο στο Μόντε Κάρλο. Μετά από διαμονή σε ξενοδοχεία και διαμερισμάτα, συμπεριλαμβανομένου του Hôtel de Ré, εγκαταστάθηκε σε μια μεγάλη έπαυλη. Αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του, στο Μόντε Κάρλο, με σύντομες επισκέψεις στο Λονδίνο. Από το Μόντε Κάρλο, έγραψε στην Graham Sutherland και Erica Brausen επιστολές. για αλλά γνωστά έργα ζωγραφικής, για να επιβιώσει.
Το 1948, η Ζωγραφική (1946) πωλήθηκε στον Alfred Barr για το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης τη ς Νέας Υόρκης για £ 240. Ο Μπέικον έγραψε στη Σάδερλαντ ότι η Ζωγραφική (1946) είναι πλέον πολύ ευαίσθητη και να μετακινηθεί από MoMA για έκθεση αλλού.
Μία επίσκεψη στο Παρίσι το 1946 έφερε τον Μπέικον σε πιο άμεση επαφή με τη γαλλική ζωγραφική μετά τον πόλεμο, στην Αριστερή Όχθη με ιδέες υπαρξισμού, και άρχισε η φιλία του με την Isabel Rawsthorne. Μοιράστηκαν πολλά ενδιαφέροντα, συμπεριλαμβανομένων εθνογραφία και η κλασική λογοτεχνία.
Επέστρεψε στο Λονδίνο και Cromwell Place να ζωγραφίζει, στο Summer Exhibition στην γκαλερί Redfern Ιούλιος-Σεπτέμβριος 1948. Την άνοιξη, ένας πίνακας Μπέικον, στη Gallery Αννόβερο (της 12ης Μαΐου 1949) και μεταξύ 8ης Νοεμβρίου και 10 Δεκεμβρίου 1949 , έγχρωμα σχέδια, που ήταν, στην πραγματικότητα επαγγελματικά η πρώτη του ατομική έκθεση (Ironside ακουαρέλες, μια σειρά από έξι πίνακες Head to Head I VI, με μελέτη από το ανθρώπινο σώμα (1949) και Μελέτη Portrait (1949) αποτέλεσε τον πυρήνα της παράστασης, με τέσσερις άλλους πίνακες του Μπέικον, της ζωγραφικής Μπέικον, που έλκυσε τον Wyndham Lewis. Από τους νεότερους ζωγράφους κανένας πραγματικά δεν έχει τόσο όμορφα χρώματα όπως ο Francis Bacon", έγραψε ο Lewis, προσθέτοντας: "ο Bacon είναι ένας από τους πιο ισχυρούς καλλιτέχνες στην Ευρώπη σήμερα και είναι απόλυτα εναρμονισμένος με το χρόνο του». Το επόμενο έτος έγραψε σε μια άλλη έκθεση: "Τρεις μεγάλοι νέοι πίνακες με Μπέικον αποδείξαν για μία ακόμη φορά ότι είναι ο πλέον εκπληκτικά δυσοίωνος καλλιτέχνης στην Αγγλία, και από τους πιο πρωτότυπους". Λοιπόν, ζούσα κάποτε στο Μόντε Κάρλο και είχα χάσει όλα τα χρήματά μου, και, δεν είχα καμβάδες και έτσι, βρήκα ότι αυτό που αποκαλείται λάθος πλευρά του καμβά, η unprimed πλευρά του καμβά που εργάστηκα, ήταν για μένα πολύ καλύτερα. Έτσι, ήταν απλά θέμα τύχης το ότι δεν είχα χρήματα για να αγοράσω καμβάδες."- Απόσπασμα από μια συνέντευξη με Melvyn Bragg σε Francis Bacon (1985), για το South Bank Show for London Weekend Television. Επικεφαλής ΙΙ, για Bacon, πολύ πυκνά ζωγραφισμένα, αυτό ήταν ένα από τα πολύ λίγες περιπτώσεις, όταν αυτός ήταν σε θέση να «διάσωσης», έναν πίνακα ζωγραφικής, μετά που είχε γίνει καταπονημένο και την ύφανση του καμβά φραγμένο (όπως συνέβη με δύο εγκαταλελειμμένα έργα σε καμβά από τη σειρά Head, από το 1949, επίσης στο Ανόβερο δείχνουν 1949). Επικεφαλής VI (1948) ( Συμβούλιο Τεχνών της Αγγλίας ) Επικεφαλής VI ήταν επιζών εμπλοκή Μπέικον πρώτα με Βελάσκεθ είναι υπέροχο πορτραίτο του Πάπα Ιννοκέντιου Χ (τρεις «πάπες ήταν ζωγραφισμένο στο Μόντε Κάρλο το 1946, αλλά είχαν καταστραφεί). Η Cobalt Violet mozzetta , πορφυρά στην ζωγραφική του Βελάσκεθ, μπορεί να αντανακλά χρησιμοποιήσουμε Μπέικον έντυπη αναπαραγωγή της ζωγραφικής. Μπέικον αργότερα είπε ότι, παρόλο που θαύμασε "το υπέροχο χρώμα" του Βελάσκεθ, Βελάσκεθ «ήθελε να καταστεί όσο πιο πολύ σαν ένα Τιτσιάνο δυνατόν, αλλά, κατά περίεργο τρόπο με τον οποίο ψύχεται Τιτσιάνο ». Η Colony Room είναι ένα ιδιωτικό κλαμπ πίνοντας σε 41 Dean Street , Soho, επίσης γνωστό ως Muriel μετά Muriel Belcher , η τρομερή δικαιούχος. Belcher, ο οποίος είχε τρέξει ένα σύλλογο που ονομάζεται Music-box στο Leicester Square κατά τη διάρκεια του πολέμου , είχε εξασφάλισαν 15:00-23:00 άδεια για το πόσιμο Αποικίας δωμάτιο μπαρ, ως μέλη της λέσχης-ιδιωτικές επιχειρήσεις ( δημόσιες κατοικίες έπρεπε, από το νόμο, κοντά στο 2 : 30pm). Μπέικον ήταν ιδρυτικό μέλος, εντάχθηκε και η ημέρα μετά το άνοιγμά του το 1948. Ήταν «εγκρίθηκε» από Belcher ως την κόρη ενός », και είχε το δικαίωμα δωρεάν ποτά και £ 10 την εβδομάδα για να φέρει σε φίλους και πλούσιους προστάτες. Ήταν εδώ ότι Bacon έγινε φίλος με Lady Rose McLaren
Minton επρόκειτο σύντομα να γίνει ένα κανονικό σε «Muriel, όπως ήταν οι ζωγράφοι Λούσιαν Φρόιντ , Φρανκ Auerbach , Timothy Behrens, Michael Andrews , οι δύο Roberts, Colquhoun και MacBride, και πάνω απ 'όλα τα κάποτε Vogue φωτογράφος, John Deakin . Το 1950, Μπέικον συναντήθηκε ο κριτικός τέχνης David Sylvester , τότε ο πιό γνωστός για τη γραφή του σε Henry Moore και τον έπαινο για Alberto Giacometti δουλειά του ». Sylvester είχε θαύμασαν και γραφτεί για το έργο του (πρώτη γραπτή περίπου Μπέικον για ένα γαλλικό περιοδικό, L'Age νουβό, το 1948), αλλά είχε λανθασμένα θεωρείται ότι είναι μια μορφή εξπρεσιονισμού . Head Ι, ιδίως, στο Ανόβερο του 1949 Γκαλερί δείτε , ήταν, για Sylvester, απόδειξη της σημασίας του Μπέικον ως ζωγράφος. John Minton left for the West Indies in September 1950. John Minton έφυγε για τις Δυτικές Ινδίες, τον Σεπτέμβριο του 1950. Έχοντας συνείδηση ότι Μπέικον είχε ανάγκη από χρήματα, Minton του ζήτησε να αναλάβει τη θέση του ως εκπαιδευτικός σε σχολείο της ζωγραφικής στο Royal College of Art . Υπό την προϋπόθεση ότι το έκανε όχι επίσημη διδασκαλία, Μπέικον συμφωνηθεί. So for three months, he was on hand to talk to the students for two days a week. Έτσι, για τρεις μήνες, ήταν σε ετοιμότητα για να μιλήσει στους μαθητές για δύο ημέρες την εβδομάδα. Το 1960 Μπέικον πληρούνται οι τότε νεαροί Ιρλανδοί ζωγράφος Reginald Gray που ζωγράφισε ένα μικρό αυγοτέμπερα σε ξύλο πορτρέτο του Μπέικον. Το έργο ήταν το πρώτο πορτρέτο του Μπέικον να εισέλθουν στην National Portrait Gallery του Λονδίνου, όταν το 1975 ήταν προικισμένος με την Γκαλερί από τον λήπτη Aubrey Beese.
Αυτή η σειρά των τριών έργων ζωγραφικής μετά Βελάσκεθ ζωγράφισε για το Σεπτέμβριο του 1950 έκθεση γκαλερί Ανόβερο. Η έκθεση αυτή διαφημίζεται ως ο Francis Bacon: Τρεις Μελέτες από τη ζωγραφική των Innocent X από Velázquez, αλλά η σειρά αποσύρθηκε πριν από την έναρξη της παράστασης με Bacon. Τον Νοέμβριο του 1950, μετά Μπέικον είχε πάει μακριά στη Νότια Αφρική, η γκαλερί Αννόβερο προσφέρονται για μελέτη λογαριασμό του μετά Βελάσκεθ (1950) προς το Συμβούλιο Τεχνών , για το Φεστιβάλ της Βρετανίας Εξήντα Πίνακες δείχνουν για 51. Κατά την επιστροφή του τον Μάιο, Μπέικον απέσυρε και πάλι η ζωγραφική πριν αυτή αποδειχθεί, αν και είναι στον κατάλογο της έκθεσης. Μελέτη μετά Βελάσκεθ (1950) και Μελέτη μετά Βελάσκεθ ΙΙ (1950), εστάλησαν στον προμηθευτή τέχνη του, για τα πλαίσια και φορεία για να επαναχρησιμοποιηθούν. Μπέικον προφανώς πίστευε αυτά καταστρέφονται.
Μέχρι το 1950, υπόθεση του Μπέικον με τον Eric Hall είχε έρθει σε ένα τέλος - να μην έχει πλέον εμφανίζεται στους εκλογικούς καταλόγους με Μπέικον και Jessie Lightfoot σε 7 Cromwell Place - αλλά ήταν να παραμείνει πιστός προστάτης, φίλος και υποστηρικτής. During November 1950, Bacon visited his mother in South Africa. Κατά τη διάρκεια του Νοεμβρίου 1950, Μπέικον επισκέφθηκε τη μητέρα του στη Νότιο Αφρική. Αυτό ταίριαζε το άσθμα του καλύτερα από το χειμώνα δαπανών στο Λονδίνο. Μπέικον εντυπωσιάστηκε από την Αφρικανική τοπία και τα άγρια ζώα, και πήρε φωτογραφίες σε Kruger National Park . Για το ταξίδι επιστροφής του, πέρασε μερικές ημέρες στο Κάιρο , και έγραψε με Erica Brausen της πρόθεσης του να επισκεφτεί την Karnak και Luxor , και στη συνέχεια να πάνε μέσω της Αλεξάνδρειας για να Μασσαλία. Η επίσκεψη επιβεβαίωσε την πίστη του στην υπεροχή της αιγυπτιακής τέχνης, που ενσαρκώνεται από τη Σφίγγα. Επέστρεψε την άνοιξη του 1951. Στις 30 Απριλίου του 1951, Τζέσι Lightfoot, παιδική ηλικία νοσοκόμας Μπέικον, πέθανε στο Cromwell Place. Μπέικον ήταν τα τυχερά παιχνίδια σε Νίκαια , όταν έμαθε του θανάτου της. Lightfoot ήταν ο πλησιέστερος σύντροφος του Μπέικον και τον είχε ενταχθεί στο Λονδίνο κατά την επιστροφή του από το Παρίσι, όπου και έζησε μαζί του και τον Eric Alden σε Queensberry Mews Δύση, και αργότερα με τον ίδιο και τον Eric Hall στο εξοχικό σπίτι κοντά στο Petersfield, στο Μόντε Κάρλο και στο Cromwell Place. Επλήγησαν, Μπέικον πωλούνται τα 7 Cromwell Place διαμέρισμα.
Τρίπτυχο, Μάιος-Ιούνιος του 1973 , του 1973. Λάδι σε μουσαμά, Esther Grether συλλογή, την Ελβετία Francis Bacon συναντήθηκε George Dyer το 1964, όταν, ισχυρίστηκε, έπιασε ο νεαρός σπάσιμο στο σπίτι του. Dyer ήταν τότε τριάντα περίπου ετών και είχε μεγαλώσει στο East End του Λονδίνου σε μια οικογένεια με πλούσια εγκλήματος. Είχε περάσει τη ζωή του, παρασύρεται της κλοπής, σωφρονιστικό κατάστημα ανηλίκων και φυλακή. Χαρακτηριστική της γεύση του Μπέικον με τους άνδρες, Dyer ήταν ικανός, αρρενωπός, και όχι μια διανοητική.
σχέσεις του Μπέικον πριν από την Dyer είχαν όλες με μεγάλα άνδρες που είχαν ως θυελλώδη στην ιδιοσυγκρασία όπως ο ίδιος ο καλλιτέχνης, αλλά ο καθένας είχε κυρίαρχη παρουσία. Peter Lacy, ερωμένη του κατ 'αρχάς, θα συχνά δάκρυ εγκατάσταση νέων καλλιτεχνών ζωγραφικής του, τον ξυλοκόπησε μέχρι το μεθυσμένος εκρήξεις οργής, και τον αφήνουν στον δρόμο μισο-συνειδητή. Μπέικον ήταν προσελκύονται είναι ευάλωτοι Dyer και εμπιστοσύνη φύσης. Dyer εντυπωσιάστηκε από την εμπιστοσύνη στον εαυτό του Μπέικον και την επιτυχία του καλλιτεχνικού και Μπέικον λειτούργησε ως προστάτης και πατρική φιγούρα για την επισφαλή νεότερος άνθρωπος. Dyer ήταν, όπως το μπέικον, μια διαχωριστική γραμμή αλκοολούχων και παρομοίως έγινε έμμονη φροντίδα με την εμφάνισή του. Χλωμό-που αντιμετωπίζουν και μια αλυσίδα καπνιστής, Dyer αντιμετωπίζουν συνήθως καθημερινά τις απολύσεις του, πίνοντας και πάλι. Του μικρού μεγέθους και αθλητική κατασκευή διαψεύδεται ένα υπάκουο και ενδόμυχα βασανίζονται προσωπικότητα Ο τεχνοκριτικός Μιχαήλ Peppiatt τον χαρακτήρισε ως τον αέρα ενός ανθρώπου που θα μπορούσε να «προσγειωθεί ένα αποφασιστικό γροθιά». Οι συμπεριφορές τους κυριεύσει τελικά η σχέση τους, καθώς και από το 1970, Μπέικον ήταν απλώς παρέχοντας Dyer με αρκετά χρήματα για να μείνει περισσότερο ή λιγότερο μόνιμα μεθυσμένος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου