Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

S. Freud 1930

Σ' ένα απόσπασμα από το μνημειώδες έργο του ''Η Δυσφορία στόν πολιτισμό''
                                              
''Οι κομμουνιστές πιστευουν πως εχουν βρει τον δρομο της λυτρωσης απο το κακο. Ο ανθρωπος ειναι οπωσδηποτε καλος, οι προθεσεις απεναντι στον πλησιον του αγαθες, αλλα ο θεσμος της ατομικης ιδιοκτησιας διεφθειρε την φυση του. Η κατοχη ατομικων αγαθων δινει στο ατομο την δυναμη και ετσι τον πειρασμο να κακομεταχειρισθει τον πλησιον του. Ο αποκλεισμος απο κατοχη αγαθων θα εξεγερθει αναγκαστικα με εχθροτητα εναντια στον καταπιεστη. Αν καταργησουμε την ατομικη ιδιοκτησια, κανουμε ολα τα αγαθα κοινα και αφησουμε ολους τους ανθρωπους να συμμετεχουν στην απολαυση τους ,θα εξαφανισθουν η κακοβουλια και η εχθροτητα αναμεσα στους ανθρωπους. Αφου ολες οι αναγκες θα ειναι ικανοποιημενες, δεν θα εχει κανενας λογο να βλεπει τον αλλον σαν εχθρο του. Στην αναγκαια εργασια θα υποβληθουν ολοι με προθυμια. Δεν αποβλεπω σε οικονομικη κριτικη του κομμουνιστικου συστηματος ,δεν μπορω να ερευνησω αν η καταργηση της ατομικης ιδιοκτησιας ειναι σκοπιμη και ωφελιμη. Αλλα την ψυχολογικη προυποθεση μπορω να την αναγνωρισω ως αβασιμη αυταπατη. Με την καταργηση της ατομικης ιδιοκτησιας αφαιρουμε απο την ανθρωπινη ταση για επιθετικοτητα ενα απο τα οργανα της, σιγουρα ενα ισχυρο και σιγουρα οχι το ισχυροτερο. Στις ανισοτητες σε δυναμη και επιρροη, που η επιθετικοτητα καταχραται για τους σκοπους της, δεν εχουμε αλλαξει τιποτα, ουτε και στην ουσια της. Δεν δημιουργηθηκε απο την ιδιοκτησια η επιθετικοτητα, επικρατει σχεδον απεριοριστα σε παναρχαιους χρονους, οταν η ιδιοκτησια ηταν ακομα πενιχρη, εμφανιζεται ηδη στο παιδικο δωματιο, πριν ακομα η ιδιοκτησια εγκαταλειψει την πρωκτικη της μορφη, σχηματιζει ολο το κατακαθι των τρυφερων και ερωτικων σχεσεων αναμεσα στους ανθρωπους, ισως με εξαιρεση την σχεση της μητερας προς το αρσενικο της παιδι. Αν παραμερισουμε το προσωπικο δικαιωμα για υλικα αγαθα, μενει ακομα το προνομιο των σεξουαλικων σχεσεων που μπορει να γινει πηγη ισχυροτερου φθονου και οξυτερης εχθροτητας αναμεσα στους κατα τα αλλα ισοτιμους ανθρωπους. Δεν ειναι προφανως ευκολο στον ανθρωπο να παραιτηθει απο την ικανοποιηση αυτης της επιθετικης τασης του… Ειναι παντα δυνατον να συνδεσουμε εναν μεγαλυτερο αριθμο ανθρωπων μεταξυ τους με αγαπη ,αν περισσευουν αλλοι για να απευθυνθει εναντιον τους η επιθετικοτητα. Ασχοληθηκα καποτε με το φαινομενο ότι γειτονικες και σε πολλα πραγματα συγγενικες κοινοτητες αντιμαχονται και λοιδορουνται αμοιβαια, οπως οι Ισπανοι και οι Πορτογαλοι,οι Βορειοι και οι Νοτιοι Γερμανοι, οι Αγγλοι και οι Σκωτοι κ.λ.π. Του εδωσα τον χαρακτηρισμο - [ναρκισισμος των μικρων διαφορων] - που δεν συμβαλλει πολυ στη εξηγηση. Εδω αναγνωριζουμε μια ανετη και σχετικα ακινδυνη ικανοποιηση της επιθετικης τασης...  Απο τοτε που ο Αποστολος Παυλος εκανε την γενικη ανθρωπινη αγαπη θεμελιο της χριστιανικης του κοινοτητας η ακραια μισαλλοδοξια του χριστιανισμου για τους απεξω ηταν αναποφευκτη συνεπεια. Στους Ρωμαιους που δεν ειχαν στηριξει το κρατος τους στην αγαπη, η θρησκευτικη μισαλλοδοξια ηταν αγνωστη, αν και η θρησκεια ηταν υποθεση του κρατους και το κρατος ηταν εμποτισμενο απο την θρησκεια. Δεν ηταν επισης ακατανοητη συμπτωση οτι το ονειρο για μια Γερμανικη παγκοσμια κυριαρχια χρησιμοποιησε ως συμπληρωμα του τον αντισημιτισμο και αναγνωριζουμε ως ευνοητο οτι η δοκιμη για την ιδρυση ενος νεου κομμουνιστικου πολιτισμου στην Ρωσια βρισκει ψυχολογικη υποστηριξη στην καταδιωξη της μπουρζουαζιας. Αναρωτιομαστε ομως με ανησυχια τι θα κανουν οι κομμουνιστες, αφου πρωτα εξολοθρευσουν την μπουρζουαζια τους.''

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου