Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

Mαρία Μαργαρίτη - Ποίηση

Οι σταγονες χορεύουν

ακυρη βαρυτητα πριν ακουμπησουν το χερι το ποδι το τραπεζι
ετσι ειναι η χαρα
ζει against all odds
αρκει να γυρισεις τα ματια να την κοιταξεις

Οι σταγονες χορεύουν

μερικες ξερω χαραξαν τη πορεια τους κι επεσαν μεσα στο ποτηρι σου με το ουισκι ετσι ηπες λιγο φως και ουρανο, λιγη απ'τη νυχτα που χαθηκε ενα ντο ματζορε και μια παυση κοντραμπασου

Οι σταγονες χορεύουν

μεταβολιστκαν μεσα σου εγιναν κομματι των ιστων σου.
τωρα ποτε πια δεν θα εισαι ο ιδιος ακομη κι αν ξεχασεις.
Ακομη κι αν αρνηθεις

................................................................
γδύνεσαι αργά
τρεφομαι απο το λωρο των ματιών μου
στο τελος βγάζεις και τη μασκα
βλέπω το γαλα που αχνιζει
δίπλα στο πλαστο μου ονειρο
------------------------------------------------

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου