Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

Χαρακτηριστικά της κοινότοπης ψύχωσης

1) Υπακούει στη λογική του πολλαπλού, για παράδειγμα, της πληθυντικοποίησης του Ονόματος-του-Πατέρα, όπως επίσης και της πολλαπλότητας του S1 (Κύριου σημαίνοντος) το οποίο δεν συνιστά πλέον τον μοναδικό οργανωτή των άλλων σημαινόντων.

2) Υπακούει στη λογική της ψύχωσης διότι ορίζει το Όνομα-του-Πατέρα ως σύμπτωμα.

3) Κατά συνέπεια το καθεστώς του Ονόματος-του-Πατέρα αλλάζει: α) Περνάμε από το Όνομα του Πατέρα στη λειτουργία ονοματοποίησης (nommer à) β) παρατηρούμε επίσης την επιστροφή του πατέρα στο πραγματικό των κοινωνικών κανόνων (normes).

4) Τοπολογικά μιλώντας αν οι τρεις διαστάσεις του υποκειμένου δηλαδή το συμβολικό, το φαντασιακό και το πραγματικό φαίνονται ότι είναι δεμένες, εντούτοις αυτό συνιστά μια αυταπάτη. Το υποκείμενο εμφανίζεται ως υπέρ του δέοντος φυσιολογικό αλλά αρκεί κάτι μικρό ώστε να παρουσιαστούν μαζικές διαταραχές στη συμπεριφορά του.

5) Οι γλώσσα και οι διαταραχές της συνιστούν σύμπτωμα στην κοινότοπη ψύχωση.

6) Η έκπτωση των ιδανικών βαθμίδων στο υποκείμενο συνοδεύεται από έναν πολλαπλασιασμό αντικειμένων κατανάλωσης.

7) Η έκπτωση του Άλλου, της Άλλης σκηνής, του Ασυνειδήτου συνοδεύεται από «έναν λόγο που δεν απευθύνεται» ειδικά σε κάποιον άλλον. Παράδειγμα η επικοινωνία μέσω blog.

8) Οι ταυτίσεις του υποκειμένου δεν θεμελιώνονται στην έλλειψη ή στον ευνουχισμό αλλά σε φαντασιακές και εύθραυστες κατασκευές.

9) Η σχέση του υποκειμένου με το καθ’ υπόθεση υποκείμενο της γνώσης (ασυνείδητο) δεν είναι συνεκτική, ενώ αντίθετα η ηδυόγλωσσα (lalangue) βρίσκεται στο προσκήνιο.

10) Παρατηρείται μια τριπλή εξωτερικότητα (externalité): α) κοινωνική, β) σωματική, γ) υποκειμενική.

11) Η διευθέτηση της θεραπείας στοχεύει τρεις κατευθύνσεις : α) μετάφραση και ονοματοποίηση, β) απομόνωση του πραγματικού, γ) επανεγκατάσταση του φαντασιακού περιβλήματος.

12) Σε πολλές περιπτώσεις η παρουσία του αναλυτή συνιστά τον μοναδικό κοινωνικό δεσμό, σε αντίθεση με την κλασσική νεύρωση.

13) Το συναίσθημα του κενού στην εσωτερική ζωή του υποκειμένου, η διάσταση του «ως εάν» (as if) ως στοιχείο της προσωπικότητας (που συνιστά φαντασιακή συντηρητική ταύτιση), και η απουσία ενός συναισθήματος αγάπης στις διαπροσωπικές σχέσεις συνυπάρχουν και αλληλοσυνδέονται.

1 σχόλιο:

  1. τα παραπάνω καθιστούν πιθανή την όποια 'ψύχωση' σε κάθε χρήστη του διαδικτύου. Και με ποιο δικαίωμα παρεμβαίνει κάποιος στο φαντασιακό ενός άλλου ανθρώπου;;; ούτε αυτό δεν έχει μείνει στον άνθρωπο; η φαντασία του; βρίσκω πως ο Λακάν κατάφερε να λογοκρίνει οτιδήποτε δεν του καθόταν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή